บทที่ 23 บทลงโทษ

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

บรรยากาศภายในคฤหาสน์หรงยังคงถูกปกคลุมด้วยความอึดอัดและสงครามประสาทที่ไร้เสียง ผิงอันทำตัวเหมือนหุ่นยนต์ไร้ชีวิตจิตใจ เธอยอมกินข้าว ยอมกินยา และยอมนอนนิ่ง ๆ ให้ผู้ปกครองจอมเผด็จการกอดกักขังไว้ในอ้อมแขนทุกค่ำคืนโดยไม่ปริปากประท้วงอีก แม้แต่ความห่างเหินและสายตาอันว่างเปล่าที่เธอใช้จ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ