บทที่ 25 ลงโทษบนรถ

“ฮึก... ไม่นะ! อาสิงห์! ช่วยหนูด้วย! อาสิงห์ได้ยินหนูไหม!”

ผิงอันตะโกนสุดเสียงจนคอแห้งผงาด หวังให้เสียงส่งผ่านกระจกกั้นกลางระหว่างห้องผู้โดยสารและห้องคนขับ ทว่าระบบเก็บเสียงอันเป็นเลิศของรถตู้ทำหน้าที่ของมันได้ดีเกินไป... ดีจนกลายเป็นสุสานฝังเสียงอ้อนวอนของเธอ

และที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด... อาสิงห์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ