บทที่ 31 เริ่มใจอ่อน

"อย่าร้องเลยนะคนดี... แค่นี้อาก็ใจหายจะแย่แล้วครับ" เฟยหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงจนแทบเป็นเสียงกระซิบ ชายหนุ่มขยับตัวขึ้นมานั่งบนขอบเตียงอย่างเชื่องช้า ท่าทางของเขาดูนุ่มนวลระมัดระวังคล้ายกลัวว่าจะไปทำให้คนตัวเล็กเคืองใจเพิ่มขึ้นอีก

"อาหลงไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีหรอกค่ะ..." ผิงอันลืมตาขึ้นมองเขา นัยน์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ