บทที่ 32 ยอมทุกอย่าง

คำพูดออดอ้อนและสายตาที่เต็มไปด้วยความเว้าวอนของมาเฟียใหญ่ตรงหน้า ทำเอาผิงอันที่เพิ่งฟื้นจากไข้ถึงกับทำตัวไม่ถูก ยัยน้องเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง พยายามกักเก็บความรู้สึกหวั่นไหวและขัดเขินเอาไว้ภายใต้ใบหน้าบึ้งตึงที่แสร้งทำเป็นงอน ทั้งที่ในอกข้างซ้ายมันเต้นรัวจนกลัวว่าคนตัวโตที่นอนเบียดอยู่จะได้ยิ...