บทที่ 35 จุดอ่อน

เมื่อท่อนแขนแกร่งโอบอุ้มร่างระหงกลับขึ้นมาส่งถึงเตียงกว้างในห้องนอนใหญ่ เฟยหลงค่อย ๆ วางผิงอันลงบนฟูกหนาอย่างทะนุถนอม ทว่ายัยน้องกลับยังคงใช้สองมือกำคอเสื้อลำลองของเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ใบหน้าหวานที่ซุกอยู่ตรงซอกคออุ่นขยับยุกยิกเล็กน้อยแก้เขิน

“ทีหลังจะลงไปข้างล่างบอกหนูก่อนสิคะ” เสียงหวานพึมพำชิดแ...