บทที่ 41 มาเฟียคลั่งรัก

ผิงอันยอมผ่อนแรงขัดขืนลงในที่สุด ยัยน้องซบหน้าลงกับแผงอกกว้าง สูดกลิ่นกายหอมสะอาดปนกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของคนตัวโต ทว่าความอบอุ่นละมุนละไมชวนเคลิบเคลิ้มก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อความทรงจำเกี่ยวกับตารางเรียนของวันนี้มันแล่นแวบเข้ามาในสมองจนตาโตเรียวรีเบิกกว้าง

“ห้านาทีของอาหลงไม่มีอยู่จริงหรอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ