บทที่ 46 คำสารภาพ

รถแท็กซี่แล่นทะยานไปตามถนนสายหลักมุ่งหน้าสู่ตัวเมืองอย่างรวดเร็ว ผิงอันนั่งกำมือตัวเองแน่นจนเหงื่อซึมเต็มฝ่ามือ สายตาจับจ้องหน้าจอโทรศัพท์ที่เปิดระบบนำทางค้างไว้ สลับกับมองทิวทัศน์ด้านนอกด้วยความกระวนกระวายใจ หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก ทุกนาทีที่ผ่านไปมันช่างยาวนานเหลือเกินในความรู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ