บทที่ 53 ขึ้นให้อาหน่อยครับ

แสงอรุณแรกของเช้าวันใหม่ค่อย ๆ สาดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาในห้องนอน ทว่าความอบอุ่นที่แท้จริงกลับอบอวลอยู่บนเตียงกว้าง เฟยหลงลืมตาขึ้นมาพินิจมองร่างนุ่มนิ่มที่ยังคงหลับปุ๋ยอยู่แนบอด แขนแกร่งข้างหนึ่งพาดกอดเอวคอดกิ่วไว้หลวม ๆ ส่วนมืออีกข้างขยับไปเขี่ยปอยผมที่ปรกหน้าแก้มเนียนเนิ่นนานด้วยความรักใคร่...