บทที่ 61 ของหวาน

เฟยหลงค่อย ๆ ถอนแก่นกายลำใหญ่ที่ยังคงขยายตัวคับแน่นออกจากร่องเนื้อสาวอย่างเชื่องช้า สวบ... น้ำรักสีขาวขุ่นที่อัดแน่นอยู่ภายในพรั่งพรูทะลักตามออกมาจนเปรอะเปื้อนหน้าขาขาวผ่องและเบาะรองบนเคาน์เตอร์กระจก

“ฮึด... อาหลง... คนบ้า”

ผิงอันครางประท้วงเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานสบัดซบลงกับแผ่นอกกว้างอย่างหมดสภาพ สอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ