บทที่ 62 กินดุ

เฟยหลงซบหน้าแช่นิ่งอยู่กับหน้าท้องแบนราบที่ยังคงกระเพื่อมไหวรุนแรงตามจังหวะหอบหายใจของเมียเด็ก ชายหนุ่มสูดดมกลิ่นกายสาวปนเปกับกลิ่นน้ำรักหอมหวานเข้าปอดฟอดใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมา สายตาคู่คมปลาบจับจ้องดวงหน้าหวานที่บัดนี้ตาปรือลอย แก้มใสแดงก่ำราวกับคนจับไข้

“ฮะ... แฮ่ก อาหลง... คนบ้า แกล้งอันท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ