บทที่ 101 หนึ่งหทัยแสนหวง หนึ่งแค้นแสนชิงชัง

เรือนประยงค์ถูกบุกรุกโดยวรกายสูงสง่าของบุรุษต่างแดน ผู้ปรากฏตัวพร้อมกับร่างบอบบางที่หลับสลบไสลอยู่ในอ้อมพระพาหา คุณท้าวรัมภาแทบจะลมจับไปอีกคนเมื่อเห็นพระพักตร์ซีดเผือดของเจ้านายที่ตนฟูมฟักมาแต่อ้อนแต่ออก ทว่าสุดท้ายก็จำต้องยอมหลีกทางให้โดยดี เพราะรัศมีแห่งอำนาจและความน่าเกรงขามที่แผ่ซ่านมาจากมหาบุรุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ