บทที่ 14 ตัวตนที่แท้จริง

เสียงไก่ป่าขันเจื้อยแจ้วปลุกให้พระพักตร์ซึ่งเคยซีดเซียวเริ่มมีสีเลือดฝาดซับขึ้นมาบ้าง แขนงขนเนตร[1]ที่งอนเป็นแพหนาค่อยๆ ขยับไหว ทว่าแสงจากเปลวเพลิงที่ใช้สร้างความอบอุ่นภายในกระโจมกลับทำให้เจ้าหญิงธุวดาราต้องหรี่พระเนตรและหลับลงอีกครั้ง พระเศียรยังคงหนักอึ้งราวกับมีผู้ใดเอาหินมาถ่วงไว้ พระวรกายถูกค...