บทที่ 42 ยาใจจอมราชัน

เจ้าหญิงธุวดาราซุกพระพักตร์กับพระอุระกว้างอยู่นาน กระทั่งอาการสะอื้นเริ่มคลายลง

เมื่อตั้งสติได้จึงเพิ่งรู้พระองค์ว่าทรงอิงแอบแนบชิดเขามากจนเกินงาม ความขัดเขินทำเอาพระพักตร์ร้อนผ่าว หทัยเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ทรงดำริว่าควรต้องขยับออกห่างก่อนที่จะหวั่นไหวไปมากกว่านี้ จึงค่อยๆ ถอยวรกายออกมาช้าๆ ด้วยเก...