บทที่ 44 เพื่อนที่รู้ใจ

เสียงอึกทึกครึกโครมจากด้านนอกทำให้องค์วิษณุวรกานต์ต้องฝืนยันพระวรกายขึ้นประทับนั่ง ทรงรู้ดีว่าต้นเสียงนี้จะเป็นผู้ใดไปไม่ได้นอกจากสหายตัวดีทั้งสอง และก็เป็นจริงดั่งที่ทรงคาดการณ์ไว้ เพราะเพียงไม่นาน ร่างของวิรุณก็แทบจะถลาเข้ามากองอยู่แทบเบื้องพระบาท สภาพเสื้อผ้าและหน้าตายับยู่ยี่ราวกับเพิ่งไปออกศึกม...