บทที่ 58 ศิโรราบ

ดวงหทัยที่เคยปิดตายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ความรู้สึกบางอย่างตีตื้นขึ้นมาจนจุกแน่นในพระอุระ ยิ่งเมื่อได้สบประสานกับสายพระเนตรที่ทอดมองมา... แววตานั้นมิได้แข็งกร้าวเฉกเช่นกษัตริย์นักรบผู้เกรียงไกร ทว่ากลับแตกร้าวและเว้าวอนอย่างคนสิ้นหวัง

“เรารักเจ้า... จงฆ่าเราเสียเถิดธุวดารา” น้ำพระเสียงทุ้มเอ่ยอย่างร...