บทที่ 62 หัวใจวิษณุ

ในที่สุดทั้งสองพระองค์ก็เสด็จมาถึงแนวชายป่า เจ้าหญิงธุวดาราทรงค่อยๆ ปลดบ่วงเชือกออกจากลำคอของกระต่ายน้อยทั้งสอง ปล่อยพวกมันคืนสู่อิสระ ทันทีที่หลุดพ้น เจ้าก้อนขนฟูก็กระโจนแผล็วเข้าสู่พุ่มไม้ที่หลงเหลือเพียงกิ่งก้านอย่างรวดเร็วโดยไม่เหลียวหลัง

เจ้าหญิงธุวดาราทอดพระเนตรภาพนั้นด้วยรอยแย้มพระสรวล ก่อนจะ...