บทที่ 69 นิวัติพระนคร

สายลมยามบ่ายพัดผ่านลานกว้างของหมู่บ้าน หอบเอาความวุ่นวายของการอำลาให้ค่อยๆ สงบลง องค์วิษณุวรกานต์ทรงทอดพระเนตรตามร่างของอนนท์ที่วิ่งออกไปจัดการธุระของตนด้วยสายพระเนตรเปี่ยมไปด้วยความเอ็นดู ก่อนจะหมุนวรกายกลับมาหาเจ้าหญิงธุวดาราที่ยังคงประทับยืนรออยู่ไม่ไกล

พระหัตถ์หนาเอื้อมไปกอบกุมพระหัตถ์นวลไว้แผ่ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ