บทที่ 14 ความจริงปรากฏ
ติ๊ง~ ดาวเหนือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอ่าน หลังจากได้ยินเสียงข้อความแจ้งเตือน
ใบหน้าแสนหวานเผยรอยยิ้มบาง เมื่อเห็นว่าคนที่ส่งข้อความมาหาคือ ‘ฟริน’ แฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมาเป็นระยะเวลาเกือบครึ่งปีแล้ว
ฟริน : มาหาหน่อย รอที่เดิม
ดาวเหนือ : ตอนเย็นค่อยเจอกันได้มั้ย
ฟริน : อยากเจอตอนนี้
ดาวเหนือ : คิดถึงเหนือใช่มั้ย
ฟริน : อืม
ดาวเหนือ : ถ้าไม่ตอบไม่ไป
ฟริน : คิดถึง
ดาวเหนือ : คิดถึงแค่ไหน
ฟริน : รีบมาอย่าลีลา
ดาวเหนือ : บอกเหนือมาก่อนสิ
ฟริน : คิดถึงมาก
ดาวเหนือกดอ่านข้อความด้วยหัวใจพองโต รีบเก็บข้าวของใส่กระเป๋าสะพายเตรียมตัวไปหาตามที่นัดหมาย
“เดี๋ยวฉันมานะ”
“จะไปไหน” มินดารีบคว้าแขนของเพื่อนสนิทที่จู๋ๆ ก็ลุกพรวดพราดออกไปไม่บอกไม่กล่าว
“ไปหาฟรินที่ห้องสมุด”
“แกติดมันหรือมันติดแก” มินดาถอนหายใจกลอกตามอง ไม่มีเลยสักวันที่สองคนนี้จะห่างกันได้ ถ้าเหนือไม่ไปหา ฟรินจะส่งข้อความหรือไม่ก็โทรมาตามทุกวัน “ไม่เห็นหน้ากันครึ่งวันแล้วมันจะตายหรือยังไง คลั่งรักทั้งผัวทั้งเมีย”
“ตัวติดกันอย่างกับปลาท่องโก๋” เจ้าขาพูดกระแหนะกระแหนสมทบ จะว่าหมั่นไส้ก็ได้เพราะที่ผ่านมาเพื่อนเธอรักฟรินยิ่งกว่าอะไร ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ยอมให้ได้ทุกอย่าง
“…..”
“หายไปอยู่ด้วยกันทีไร กลับมามีรอยแดงทุกที มันจะหวงอะไรแกขนาดนั้น” มินดามองไปยังรอยคริสมาร์กจางๆ บนลำคอของเพื่อนสนิทที่ฟรินได้ทำรอยแสดงความเป็นเจ้าของ “จะไปก็รีบไป ขืนชักช้าเดี๋ยวมันก็โผล่หน้ามาตรงนี้หรอก”
“…..”
“เหนือมาแล้ววว รอนานมั้ย” หญิงสาวรีบวิ่งเข้าไปกอดคอชายหนุ่มไว้แน่นจากทางด้านหลัง
ใบหน้าคมคายเงยหน้าขึ้นมองคนที่ใหม่ ก่อนจะก้มลงมองนาฬิกาข้อมือ “ช้าไปหกนาที มัวทำอะไรอยู่”
“แวะเข้าห้องน้ำมา แค่นี้ต้องจับเวลาด้วยเหรอ” ดาวเหนือขยับเข้าใกล้ ด้วยความอยากรู้ เมื่อเห็นว่าฟรินกำลังใจจดจ่อทำบางสิ่งบางอย่างในโน๊ตบุ๊คด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ฟรินทำอะไรอยู่ ขอดูหน่อย”
“ทำรายงานให้เธอนั่นแหละ ลืมไปแล้วหรือไง” ปลายจมูกโด่งคมคลอเคลียพวงแก้มอมชมพูของหญิงสาวเบาๆ ยามที่คนตัวเล็กขยับใบหน้าเข้าหา
“แอบแต๊ะอั๋งเหนือเหรอ”
“แต๊ะอั๋งอะไร มากกว่านี้ยังทำมาแล้ว”
“ไม่ต้องพูด”
“มานั่งบนตักมั้ย จะได้จูบถนัดๆ”
“ไม่ต้องมาสนใจเหนือ ทำงานของตัวเองไปเถอะ”
ดาวเหนือเลือกที่จะหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ข้างกัน ท้าวแขนลงบนโต๊ะจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของแฟนหนุ่ม
“มีผู้ชายมาวุ่นวายกับเธอบ้างหรือเปล่า?”
“ไม่มี”
“ถ้าฉันรู้ทีหลังมันเจ็บหนักนะ” ฟรินบอกด้วยน้ำเรียบนิ่ง จ้องมองด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา แต่เธอกลับรู้สึกได้ถึงความเด็ดขาดจากคำพูดพวกนี้
“ก็พูดจริง ไม่มีใครยุ่งกับเหนือหรอก”
คนตัวเล็กกำชายกระโปรงนักศึกไว้แน่นยามที่เขาโน้มริมฝีปากลงมาขบกัดที่ลำคอก่อนจะออกแรงดูดจนเกิดรอยช้ำ “ฟะ…ฟริน”
“เห็นว่ารอยมันเริ่มจางแล้ว แค่อยากซ้ำรอยเดิมให้”
“…..”
“ไม่ต้องมามองแบบนั้น”
“เกินไปแล้วน่ะสิ”
“ไม่รู้หรือไงว่าผัวเธอมันโรคจิต”
“…..”
“ถ้าไม่พอใจเดี๋ยวให้ดูดคืน เอามั้ยล่ะ”
“ไม่ทำหรอก เหนือไม่ได้โรคจิตเหมือนฟรินสักหน่อย”
“…..”
“เย็นนี้ไปดูหนังกันมั้ย” ที่ถามแบบนี้เพราะเขามีงานเร่งด่วนที่ต้องรีบทำส่งอาจารย์เลยทำให้ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาว่าง
“ไปดูที่ห้องฉันสิ”
“มันจะไม่ได้ดูหนังน่ะสิ”
“ดูเหมือนจะฉลาดขึ้นนะ” ฟรินหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างนึกเอ็นดู ใช้ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ริมฝีปากบางเบาๆ เดี๋ยวนี้ดาวเหนือเริ่มรู้ทันเขามากขึ้นแล้วสิ
“จะบอกว่าเหนือโง่ใช่มั้ย”
“แล้วคิดว่าตัวเองโง่มั้ย”
“ก็คงโง่แหละ ถึงโดนฟรินหลอกอยู่บ่อยๆ” ที่ผ่านมาตามแผนเขาไม่ค่อยทัน เลยถูกฟรินลวงไปเชือดถึงห้องอยู่บ่อยๆ
“เลิกเรียนแล้วรีบมา เดี๋ยววันนี้จะพาไปดูหนัง”
“ดูหนังแน่นะฟริน?” ดาวเหนือทำเสียงล้อเลียนหรี่สายตามองอย่างไม่ไว้ใจ
“อืม คำไหนคำนั้น”
“ไม่เชื่อหรอก คำพูดฟรินมันเชื่อไม่ได้”
“ดูหนังเสร็จแล้วค่อยไปเอากันต่อ ต้องให้พูดแบบนี้ใช่มั้ย”
“…..”
-หลังเลิกเรียน-
“เดี๋ยวก่อนเหนือ”
ดาวเหนือหยุดชะงักหลังจากได้ยินเสียงเรียกที่คุ้นเคยเคย
“องศามีอะไรหรือเปล่า พอดีเหนือกำลังรีบ” คนตัวเล็กเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อองศาเดินมาขวางหน้าไว้
“บังเอิญผ่านมา เลยแวะมาเข้าทักทาย ว่าแต่เหนือกำลังจะไปไหน?”
“มีนัดกับฟรินน่ะ”
“ตั้งแต่ไปคบกับไอ้ฟริน เหนือไม่ค่อยคุยกับเราเลยนะ พยายามหลบหน้าเราตลอดเลย”
ความจริงก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้ แต่ไม่มีทางเลือก และเธอก็ไม่อยากทำให้ใครมีปัญหาเลยคิดจะหลีกเลี่ยงเพราะรู้ว่าองศากับฟรินไม่ค่อยถูกใจกัน “เหนือขอโทษนะองศา เหนือไม่อยากมีปัญหากับฟริน”
ไม่ใช่แค่เธอ แต่องศาอาจจะพาลเดือดร้อนไปด้วย ยังไงองศาก็เป็นเพื่อนเธอเหมือนกัน “องศาเข้าใจเหนือใช่มั้ย”
“เข้าใจ เรามันแค่เพื่อน จะไปสำคัญเท่าแฟนแบบไอ้ฟรินได้ไง” องศาพูดเสียงเบามองดาวเหนือด้วยความรู้สึกมากมาย
รู้อยู่เต็มอกว่าเธอรักมัน แต่เขาก็รักเธอไม่แพ้ใคร!
“เหนือยังรู้สึกดีกับองศาเหมือนเดิม เรายังเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหม”
“วันไหนว่างแวะไปกินข้าวกับเราหน่อยสิ เรามีเรื่องอยากจะเล่าให้เหนือฟังเยอะแยะเลย”
“เรื่องอะไร”
“เรื่องสำคัญ”
“มันเป็นเรื่องของเหนือเหรอ”
“จะว่าแบบนั้นก็ได้ เพราะมันเกี่ยวกับเหนือ เกี่ยวกับไอ้ฟรินด้วย”
คิ้วสวยขมวดเข้าพอหากันด้วยความสงสัยพอได้ยินชื่อของแฟนหนุ่ม แล้วฟรินเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้
“องศาหมายถึงเรื่องอะไร”
“ถ้าเหนืออยากรู้ต้องมาหาเรา จะได้ตาสว่างสักที”
“มีอะไรก็พูดมาเลยได้มั้ย เหนือรอฟังอยู่”
“ไอ้ฟรินมันไม่ได้รักเหนือ”
“…..” ดาวเหนือยืนฟังในสิ่งที่องศากำลังจะบอกเธอ
“มันแค่อยากเอาชนะเรา มันไม่ได้จริงจังกับเหนือเลยนะ”
“เหนือไม่รู้ว่าที่องศาพูดแบบนี้เพราะต้องการอะไร”
ดวงตาคู่สวยเริ่มสั่นไหวสับสน ที่ผ่านมาฟรินก็ดูรักเธอ ไม่อยากเชื่อว่าเขาจะทำแบบนั้น
“เราไม่ได้โกหกนะ เราพูดจริง แค่ไม่อยากให้เหนือโดนมันหลอก คนอย่างไอ้ฟรินมันไม่เคยรักใคร”
“เหนือขอตัวก่อนนะ”
“ถ้าเหนือไม่เชื่อ เรามีหลักฐาน”
“หลักฐานอะไร” สองขาเรียวหยุดนิ่ง ค่อยๆ หันหลังกลับไปมองเพื่อนชายอย่างต้องการคำตอบก่อนที่องศาจะเปิดคลิปเสียงแล้วยืนให้คนตัวเล็กที่ยืนอยู่
‘เหนือเป็นยังไงบ้าง คงสบายดีใช่มั้ย’
‘ถามหาเมียชาวบ้านกูว่ามันเสียมารยาทไปหน่อยนะ’
‘กับคนอย่างมึงมันก็ไม่น่ามีมารยาทด้วยเท่าไหร่หรอก’
‘นอกจากปากเก่งแล้วมึงยังมีอะไรที่เก่งอีกบ้าง หรือว่าเก่งแค่ปาก’
‘…..’
‘แต่ดูแล้วคงเก่งแค่ปาก! ขนาดคนที่มึงรักนักรักหนา กูยังแย่งเอามาทำเมียได้เลย’
‘ดาวเหนือไม่เกี่ยว’
‘พอดีว่าอยากให้เกี่ยว’
‘ถ้ามึงกับเพื่อนมึงไม่ใช่วิธีสกปรกแบบนั้น ดาวเหนือคงไม่มีวันยอมแน่ๆ’
‘มึงก็เคยคิดจะใช้วิธีสกปรกแบบนี้กับเหนือเหมือนกันลืมไปแล้วเหรอ ถือว่าหายกัน ของแบบนี้ใครดีใครได้’
‘กูรู้มึงไม่ได้จริงจังกับเธอมึงแค่อยากเอาชนะกู เลิกยุ่งกับเหนือซะ!’
‘ตอนนี้ยังไม่เบื่อ ไว้ถ้ากูเบื่อเมื่อไหร่จะบอกแล้วกัน ถนัดกินของเหลือจากกูอยู่แล้วนิ’
“…..”
