บทที่ 18 บังคับให้รัก
มีการร่วมรักแบบไม่สมยอมนะคะ ไม่ชอบกรุณาเลื่อนผ่านได้เลยค่ะ
ตุบ! ดาวเหนือยกมือกุมท้องด้วยความจุกแน่น เมื่อถูกแฟนหนุ่มเหวี่ยงขึ้นมาบนเตียงนอนอย่างแรงแบบไม่ทันตั้งตัวจนกระโปรงนักศึกษาร่นขึ้นโชว์ต้นขาขาวเนียน
ก่อนที่จะถูกฟรินกระชากข้อเท้าให้เข้าหา ดวงตาคู่สวยมองการกระทำของคนตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว เธอไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้มาก่อนเลย
“อย่าทำแบบนี้กับเหนือนะฟริน”
“แล้วจะให้ทำยังไง ไหนลองบอกมา” ฟรินถอดแว่นตาออกจากใบหน้าแล้วโยนมันทิ้งแบบไม่สบอารมณ์ เลื่อนมือไปปลดกระดุมนักศึกษาออกทีละเม็ดพร้อมจ้องหน้าเธอไปด้วย “พูดมาว่าต้องการแบบไหน”
“ไม่อยากให้ฟรินทำแบบนี้” เสียงหวานสั่นเครือยามมองเห็นเรือนร่างท่อนบนที่เปลือยเปล่าอัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ ส่วนท่อนล่างสวมกางเกงสแล็คสีดำสุภาพ อีกทั้งรอยสักที่ทำให้ดูน่าเกรงขามเพิ่มขึ้นอีก
“หมายถึงไม่อยากเอากับฉัน?”
“เหนือไม่ได้เต็มใจ”
“แล้วทำไมถึงไม่เต็มใจ”
“…..” ร่างบางขยับถอยห่างจนแผ่นหลังแนบชิดกับหัวเตียง ขณะที่ใบหน้าหล่อเหลาโน้มต่ำลงมาใกล้สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนของกันและกัน
“อย่าทำเหมือนไม่เคย ทั้งๆ ที่โดนฉันเอามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน” น้ำเสียงที่พูดบ่งบอกถึงความไม่พอใจเมื่อเห็นท่าทางห่างเหินอีกทั้งสายตาเย็นชาที่เธอใช้มอง
“แค่ไม่อยากให้ทำฟรินแบบนี้”
“แล้วทำไมเมื่อก่อนถึงยอม”
“เพราะตอนนั้นเหนือรักฟริน”
“จะบอกว่าตอนนี้ไม่ได้รักฉันงั้นเหรอ?” ฟรินมองอย่างต้องการคำตอบ แต่สิ่งที่ได้มีเพียงความเงียบ เขาพยายามใจเย็นระงับสติอารมณ์ของตัวเองแต่ก็ไม่ได้ช่วยสักเท่าไหร่ “ไหนลองพูดมาว่าทำไมถึงไม่รักฉัน”
“…..”
“ถ้าไม่รักฉันแล้วรักเธอใคร?” มือหนาเลื่อนไปบีบที่ลำคอของหญิงสาวอย่างแรงเผื่อเค้นเอาคำตอบ “คนที่เธอรักมันคือใคร”
“…..”
“แล้วทำไมถึงคิดจะห่างกับฉัน…มีคนอื่นงั้นเหรอ”
ดาวเหนืออาศัยช่วงที่เขาเผลอวิ่งหนีออกมา…
พลั่ก! แต่ไม่ทันถูกฟรินคว้าตัวไว้แล้วผลักให้กลับไปนอนบนเตียงดังเดิม
“ถ้าไม่ตอบก็อย่าหวังว่าจะได้ออกไปจากห้องนี้”
ริมฝีปากบางสั่นระริก เนื้อตัวเริ่มสั่นเทาเมื่อมองเห็นบางสิ่งที่อยู่ในมือของแฟนหนุ่ม
ฟรินเดินกลับมาพร้อมโซ่ล่ามขาที่อยู่ในลิ้นชักใต้ตู้เสื้อผ้า
“ฟริน จะทำอะไร”
“ที่บอกว่าจะทำให้ท้อง เธอคิดว่าฉันพูดเล่นเหรอ”
ใบหน้าคมคายกระตุกยิ้มมุมปาก บีบท้ายทอยบอบบางให้เงยหน้าขึ้นมาสบตา กระซิบที่ข้างใบหูเบาๆ “ฉันพูดจริง!”
“ฟรินอย่าทำแบบนี้กับเหนือนะ” ดาวเหนือพูดด้วยความหวาดกลัวเมื่อข้อเท้าหนึ่งข้างถูกล่ามด้วยโซ่ติดกับปลายเตียง
“ฉันทำได้มากกว่าที่เธอคิดอีก”
เสียงหวานร้องครางแผ่วเบาในลำคอ ฟรินโน้มใบหน้าลงมาประกบจูบแนบชิดสอดเรียวลิ้นเข้ามาดูดกลืนกินน้ำลายของเธออย่างป่าเถื่อน
“อื้อ…” เล็บสวยจิกลงบนลำคอหนาเมื่อรสจูบของแฟนหนุ่มเริ่มรุนแรงจนทำให้เธอหายใจติดขัด
“ฟะ…ฟริน” กำปั้นน้อยทุบลงบนอกแกร่งให้ถอยห่าง เขากระแทกจูบบดคลึงซ้ำแล้วซ้ำอีกจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก
ชุดนักศึกษาที่สวมใส่ถูกเขาถอดออกในเวลาต่อมาจนเหลือเพียงเรือนร่างเปลือยเปล่า
ดวงตากลมโตพร่าเลื่อนไปด้วยหยดน้ำตา สิ่งที่เขาทำมันยิ่งตอกย้ำว่าฟรินไม่ได้แคร์ความรู้สึกเธอเลยสักนิด
ใบหน้าคมคายคลอเคลียไปตามลำคอระหง ฝังปลายจมูกสูดดมกลิ่นกายหอมที่เสพติด เผลอออกแรงขบกัดเบาๆ จนเกิดรอยช้ำหลายจุดไล่ลงมาจนถึงเนินอก
หัวใจดวงน้อยเต้นแรง มองเห็นคนที่ยืนอยู่ปลายเตียงถอดเสื้อผ้าที่เหลือออกจากร่างกายทำให้จุดแข็งขืนกลางกายปรากฏสู่สายตา
ร่างสูงขยับขึ้นมาบนเตียงคร่อมตัวเธอไว้ไม่ให้ดิ้นหนี เป็นจังหวะเดียวกับที่หันมามองหน้ากัน
ฟริมก้มลงมองหญิงสาวที่นอนนิ่งอยู่ใต้ร่างอย่างคลั่งไคล้ ใช้มือสัมผัสไปตามใบหน้า ต่ำลงมาจนถึงเนินอกขาวอวบบีบคลึงอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะครอบริมฝีปากลงไปดูดดุนยอดอกจนเธอสะดุ้งเฮือกอยู่หลายครั้ง
“รีบทำให้มันเสร็จๆ” ดาวเหนือพูดเสียงเหนื่อยล้า ต่อให้ปฏิเสธหรือขัดขืนแต่ถ้าคนอย่างเขาต้องการ แล้วจะไปขัดใจอะไรได้
มือหนาชักรูดแก่นกายใหญ่เพื่อเตรียมความพร้อมจับมันจ่อไปที่ร่องรักสีหวาน หยดน้ำลายชะโลมเพื่อเป็นตัวช่วยเบิกทาง ก่อนจะกระแทกเข้าในตัวเธอเน้นๆ จนมิดในครั้งเดียวโดยปราศจากเครื่องป้องกัน
“อื้อ…” ดาวเหนือดีดดิ้นเล็บสวยจิกลงบนผ้าปูที่นอนไว้แน่นเมื่อสะโพกสอบเริ่มขยับเคลื่อนไหวด้วยจังหวะเนิบนาบเคล้าคลึงดุดัน
“เอากับฉันมันทรมานมากหรือไง ถึงไม่ยอมปล่อยน้ำออกมา” ฟรินขบกรามแน่นเมื่อช่องทางรักของแฟนสาวยังคงฝืดเคืองจนทำให้เขารู้สึกเจ็บไปด้วย
“ก็เหนือไม่อยากทำ” ร่างบางเงยหน้าขึ้นมองสบตากับแฟนหนุ่มด้วยความน้อยใจ
“หรือเบื่อกลิ่นของเก่าแบบฉัน” ฟรินก้มลงมองจุดเชื่อมสัมพันธ์ที่รวมกันเป็นหนึ่ง มองแก่นกายใหญ่ที่ถูกดูดกลืนกินจนมิดลำ ร่างกายของดาวเหนือยังคงตอบสนองบีบรัดได้ดีเหมือนครั้งแรก
ช่องทางอ่อนไหวแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเถือกหลังจากโดนเบียดเสียดเป็นเวลานาน ถึงแม้จะเจ็บปวด แต่ไม่อยากแสดงความอ่อนแอหรือร้องขอความเห็นใจ
“งั้นก็บอกมาสิ ว่าอยากให้ทำแบบไหน”
“แค่ป้องกันก็พอ”
“คงไม่ได้ จะปล่อยใน”
“งั้นก็ทำจนกว่าจะพอใจ เหนือจะได้รีบไปให้พ้นจากฟรินสักที”
ปึก! ปึก! จากจังหวะเนิบนาบแปรเปลี่ยนเป็นจังหวะรุนแรงจนเรือนร่างบอบบางสั่นคลอนหลังจากได้ยินประโยคที่เธอพูด
เสียงเนื้อกระกันดังลั่นประสานกับเสียงโซ่ที่ข้อเท้ากวัดแกว่งไปมา โดยไม่สนใจว่าคนตัวเล็กจะรู้สึกเจ็บปวดกับการกระทำมากแค่ไหน
“จะไปไหน”
“…..”
“ฉันถามว่าจะไปไหน!”
“ฮึกก…” เสียงหวานร้องครางแผ่วเบา ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วจุดอ่อนไหวกลางกาย ฟรินสะบัดเอวสอบใส่เธอด้วยแรงทั้งหมดที่มี
ต้องการย้ำเตือนว่าเธอมีเขาเป็นเจ้าของแต่เพียงคนเดียวและมันจะเป็นแบบนั้นตลอดไป
“อย่าแม้แต่จะคิด เพราะฉันไม่มีวันปล่อยเธอ”
“อื้อ…ฟริน!” ร่างเล็กถูกอุ้มกระเตงขึ้นไว้แนบกายแกร่ง ก่อนจะเดินมาหยุดที่หน้ากระจกบ้านใหญ่ภายในห้องนอน
ดาวเหนือสะอื้นยืนมองเงาสะท้อนของตัวเองที่เปลือยเปล่ามีชายหนุ่มยืนซ้อนอยู่ทางด้านหลัง ตามลำคอเต็มไปด้วยรอยคริสมาร์กที่ฟรินได้ทำแสดงความเป็นเจ้าของ
“เห็นตัวเองชัดมั้ย”
“…..”
“ตอนที่โดนผัวเอารู้สึกยังไง”
ท่อนแข็งแกร่งกดลงบนท้ายทอยจนใบหน้าแสนหวานแนบชิดกับบานกระจกเย็นเฉียบ ก่อนที่คนด้านหลังจะเริ่มสอดใส่แก่นกายใหญ่เข้ามาอีกครั้ง
ขาเรียวสั่นเทายืนทรงตัวแทบไม่ไหว ข้อเท้าเล็กเริ่มบวมช้ำจากโดนโซ่ตรึง
“เหนือไม่ไหวแล้วฟริน พะ…พอได้มั้ย” ความจุกแน่นเริ่มเล่นงานจนต้องยกมือขึ้นกุมท้องน้อย เธอเบือนหน้าหันหนีในตอนที่เขากำลังจะโน้มลงมาจูบ
“พูดออกมาว่ารักฉัน แล้วฉันจะหยุด”
“เหนือ…”
“ถ้าไม่พูดก็ไม่เป็นไร แต่จำไว้ว่าเธอเป็นคนเลือกเอง!”
