บทที่ 26 องค์ชายที่ถูกลืม

เสียงฝนตกกระทบหลังคาคุกหลวงดังเป็นจังหวะ

ฮองเฮายืนอยู่หน้าห้องขัง

มองชายหนุ่มที่มีใบหน้าเหมือนเซียวจิ่งเหยียนราวกับเป็นคนคนเดียวกัน

เพียงแต่ชายผู้นี้มีรอยแผลเป็นเล็ก ๆ ใต้ดวงตา

“สิบห้าปี...”

ฮองเฮาพูดด้วยน้ำเสียงสั่น

“ข้าคิดว่าเจ้าตายไปแล้ว”

ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ

“พระองค์เป็นคนประกาศว่าข้าตาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ