บทที่ 42 กลับสู่อีกโลก

วูบ!

แสงสีขาวกลืนกินทุกสิ่งตรงหน้า

เยว่ชิงรู้สึกเหมือนร่างของตัวเองถูกแรงมหาศาลดึงผ่านช่องว่างที่ไม่มีจุดสิ้นสุด เสียงของเซียวจิ่งเหยียนดังอยู่ใกล้ ๆ

“เยว่ชิง! จับมือข้าไว้!”

นางพยายามกำมือเขาแน่นที่สุด

แต่แรงสั่นสะเทือนของประตูกลับรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

“ข้าอยู่นี่!”

“อย่าปล่อย!”

“อืม!”

เสียงของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ