บทที่ 52 เช้าวันใหม่ของเรา

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาอย่างแผ่วเบา

เสียงนกร้องดังอยู่ไกล ๆ ปะปนกับเสียงลมที่พัดผ่านกิ่งไม้ในสวน

เยว่ชิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

สิ่งแรกที่นางเห็นไม่ใช่เพดานตำหนัก ไม่ใช่แสงประหลาดจากประตูระหว่างโลก และไม่ใช่ภาพของชะตากรรมที่เคยตามหลอกหลอน

แต่เป็นใบหน้าของเซียวจิ่งเหยียน

ชายหนุ่มยังคงหล...