บทที่ 18 พังทลาย

บทที่ 17

พังทลาย

“โธ่เว้ย!”

กำปั้นหนาทุบเข้าที่กำแพงห้องน้ำด้วยความรู้สึกขุ่นโกรธผ่านสายน้ำเย็นที่ไหลออกมาจากฝักบัวอาบน้ำ ถึงกระนั้นแม้น้ำมันจะเย็นมากแค่ไหน ก็ไม่อาจดับไฟในใจของปรรณวัชรลงได้

ความเกรี้ยวโกรธและนึกรังเกียจชมจันทร์มีอยู่ล้นอก เขาไม่รู้ว่าควรจะจัดการกับความรู้สึกพวกนี้อย่างไรดี รู้แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ