บทที่ 22 อีกครั้ง

บทที่ 21

อีกครั้ง

ร่างของชมจันทร์ถูกปรรณวัชรยกมาวางไว้บนเคาน์เตอร์กลางห้องครัว ร่างสูงโน้มตัวเข้าหาหญิงสาวและตะบมมอบจูบหวาน ๆ ให้หญิงสาวจนสมองของชมจันทร์แทบพร่ามัวไปหมด กว่าจะรู้ตัวกระโปรงผ้าฝ้ายตัวยาวก็ถูกปรรณวัชรถลกขึ้นมากองอยู่บนหน้าท้องเสียแล้ว

“ฉันคิดถึงสัมผัสเธอจังเลยชม” เสียงแหบพร่าของปรรณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ