บทที่ 35 สับสน

บทที่ 34

สับสน

ชมจันทร์ออกจากห้องฉุกเฉินแล้ว แม้อาการจะปลอดภัยแต่เจ้าหล่อนก็ยังไม่ฟื้นขึ้นมาสักที ปรรณวัชรนั่งอยู่ข้างเตียงเขากุมมือของหญิงสาวเอาไว้ไม่ห่าง เพราะกลัวเหลือเกินว่ายามที่ชมจันทร์ตื่นขึ้นมาแล้วจะไม่เจอใคร

เขาอยากให้ชมจันทร์เห็นเข้าเป็นคนแรกยามที่ลืมตา...

ข่าวของสิรินดาปรรณวัชรรับรู้ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ