บทที่ 96 17/3

‘บุ้งอยู่อย่างนี้สักพักนะคะ อย่าเพิ่งขยับ’

เสียงแหบพร่า ไม่ต้องมีประสบการณ์ก็รู้ว่าเขากำลังห้ามตัวเองไม่ให้เตลิด แต่... ตอนนี้สิ!

“พี่... พี่ธาร! พี่ธารเดี๋ยว ๆ!”

เพราะถูกดันให้ก้าวถอยหลังไปที่เตียง เธอเลยดึงหน้าหนีและยกมือดันอกเขาไว้แทน นี่มันเช้า และเป็นเช้าของวันที่ต้องทำอะไรหลายอย่าง แต่หลายอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ