บทที่ 97 17/4

“โถ” จรรย์ธรยกมือขึ้นปิดปาก “อาการหนักมากเลยนะคะนั่น”

“อายุมากแล้ว” ชายหนุ่มละสายตามองเพียงนิด “แล้วก็ตกมาหลายขั้นทีเดียว ร่วมสิบ”

“ไม่เป็นไรนะคะ” ว่าแล้วก็ต้องปลอบใจสามีหน่อย หญิงสาวจึงเกาะแขนข้างซ้ายและแนบหน้าซบ “พี่ธารคงเศร้ามาก บุ้งอยู่ตรงนี้นะคะ นมสุขจะต้องหายถึงความหวังจะน้อยก็เถอะ แต่ปาฏิหา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ