บทที่ 31 บทที่ 31: เชือดไก่ให้ลิงดู

หมอกยามเช้ายังไม่ทันจางหายไปจากลานหินอ่อนหน้าเรือนพักคนใช้ ทว่าบรรยากาศกลับเย็นยะเยือกเสียจนทุกคนที่ถูกต้อนมายืนรวมกันแทบหยุดหายใจ

เพ็ญยืนตัวสั่นเป็นลูกนกอยู่แถวหน้า สองมือกำชายเสื้อแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ใบหน้าผอมเกร็งไร้สีเลือด สายตาล่อกแล่กมองไปยังลานกว้างที่มีคราบเลือดจางๆ ตรงแนวดงกล้วยซึ่งยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ