บทที่ 38 บทที่ 39: คนไข้จอมดื้อ

กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อเริ่มจางหายไปจากห้องนอนใหญ่ชั้นสาม แทนที่ด้วยกลิ่นไออุ่นของน้ำต้มใบมะกรูดและสมุนไพรสดในกะละมังเคลือบสีขาว ควันสีขาวลอยกรุ่นขึ้นมาปะทะความเย็นของเครื่องปรับอากาศ

บนเตียงกว้าง ร่างสูงใหญ่ของทีมนอนพิงหมอนขนนกหนานุ่มสองใบ ท่อนบนเปลือยเปล่า อวดมัดกล้ามเนื้อแน่นตึงที่มีรอยแผลเป็นกรำ...