บทที่ 8 บทที่ 8: อาณาเขตต้องห้าม

บานประตูห้องอาหารที่ปิดสนิทลงพร้อมกับเงาร่างสูงสง่าของทีมที่ก้าวขึ้นสู่ชั้นบน ทิ้งให้มะลิยืนเคว้งอยู่ท่ามกลางเศษกระเบื้องพอร์ซเลนและคราบน้ำชาที่ยังไม่แห้งสนิท กลิ่นหอมระเหยของดอกคาโมมายล์ที่ไหม้เกรียมบนผืนพรมลูกไม้ยิ่งตอกย้ำถึงเหตุการณ์ระทึกขวัญที่เพิ่งผ่านพ้นไป

บนหลังมือข้างขวาของเธอยังคงมีรอยปื...