บทที่ 3 3

“คุณโดมินิก” เธอพึมพำชื่อนั้นในลำคอเพราะปากยังถูกปิดไว้ด้วยมือกำยำ

ร่างทั้งร่างถูกคนตัวใหญ่ดันให้ติดผนังปูนด้านหนึ่ง เขาแนบร่างมากดทับเธอไว้ ทำให้พบขวัญรับรู้ถึงความทรงพลังในความเป็นบุรุษเพศของเขา เธอดิ้นรนน้อยลงเพราะรู้แล้วว่าไม่ใช่มิจฉาชีพแต่เป็นคนที่เธอคิดว่าหนีเขามาพ้นแล้วและอ้อนวอนพระเจ้าขออย่าได้เจอเขาอีกเลย

“พบขวัญใช่คุณจริงๆใช่ไหมไม่คิดเลยว่าจะมาเจอกคุณที่นี่ เรามีเรื่องต้องคุยกัน” โดมินิกบอกความตั้งใจ

“คุณจำคนผิดแล้ว ฉันไม่รู้จักคุณ” พบขวัญส่ายหน้าปฏิเสธแต่มีหรือที่โดมินิกจะเชื่อ เขายิ้มเย็น ประสานสายตากับดวงตากลมโตที่แสนตื่นตระหนกไม่ต่างจากกวางน้อยที่ติดบ่วงแร้วนายพราน

“ผมจำคุณได้ทุกส่วนเลยพบขวัญ รวมถึงปานแดงเล็กๆใต้ราวนม”

พบขวัญเบิกตากว้าง “คุณมันบ้า บางเรื่องไม่ต้องจำก็ได้”

แล้วพบขวัญก็รู้ว่าเธอพลาดท่าเขาให้แล้ว นี่แหละนะที่เขาเรียกว่าโกรธคือโง่โมโหคือบ้า

“ใช่คุณจริงๆด้วย ยอมรับมาเถอะ” เขาบอกแล้วยังกักร่างบอบบางไว้ในวงแขน

พบขวัญยังส่ายหน้าดิ้นรนไม่ยอมรับ ทำให้โดมินิกโน้มหน้าเข้าไปใกล้แล้วทำให้พบขวัญร้องตื่นตระหนก เพราะบางอย่างที่แข็งขึงของเขากำลังดุนดันหน้าท้องเธอ

“อย่าค่ะคุณเฮลตัน”

“นั่นแน่ผมยังไม่ได้บอกชื่อคุณเลย คุณรู้จักชื่อผมได้ยังไงกัน ไหนว่าไม่รู้จักกันหรือว่าคุณเป็นหมอดูเลยเดาชื่อผมได้แม่นมาก” เขาถามเสียงยั่วเย้า ยียวน แล้วโน้มหน้าเข้ามาสูดดมความหอมหวานจากซอกคอขาวผ่อง ปลายจมูกโด่งจัดคลอเคลียแถวใบหูไม่ห่าง ราวกับราชสีห์เย้าแหย่เหยื่อก่อนจะขย้ำกิน

ขนคอของพบขวัญลุกชัน รีบรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงไปกลับมาผลักอกแกร่งออก แล้วเบี่ยงตัวหลบจากวงแขนเขา

“ฉันไม่จำเป็นต้องตอบ คุณมันพวกฉวยโอกาสกับผู้หญิง ฉันไม่จำเป็นต้องเสียเวลาคุยด้วยฉันกลัวแฟนมาเห็น” พบขวัญอ้าง สีหน้าขึงขัง

“เดี๋ยวก่อนสิ คุยกันก่อน ผมอยากรู้ว่าทำไมคุณถึงหนีผมกลับเมืองไทย ผมจะไม่บอกเขาหรอกว่าคืนนั้นเรามีซัมติงกันแล้ว แค่คุณบอกผมหน่อยสิว่าคืนนั้นทำไมคุณกลับไปโดยไม่บอกผม”

โดมินิกรู้สึกไม่ชอบนักเมื่ออีกฝ่ายอ้างว่าแฟนเธอจะมาเห็นแต่เขาก็ไม่ได้แคร์อะไรนักคนนอนกันแค่คืนเดียวเธออาจจะมีแฟนมาก่อนหน้าเขา หรือหลังจากที่นอนกับเขาแล้วเธออาจจะมีใครต่อจากเขาอีกมากมายก็ไม่เห็นแปลก แต่มันแปลกที่เขาใช้ความเจ้าเล่ห์หลอกเธอขึ้นเตียงด้วยอย่างง่ายๆ แล้วพบว่าเธอยังเป็นสาวเวอร์จิ้นมันถึงทำให้คาใจ

“รู้ไหม คุณคือผู้ชายที่ฉันนอนด้วยแล้วรู้สึกว่าคิดผิด มองเหมือนจะเด็ด แต่เสร็จเร็วชะมัดสรุปว่าคืนนั้นฉันไม่ติดใจก็เลยไม่ติดต่อไปอีกจบนะ”

โดมินิกหน้าตึง ตาแข็งกร้าวเมื่อถูกหยามระยะเผาขน ถ้าเธอตบหน้าเขายังเจ็บน้อยกว่านี้เพราะการเมคเลิฟหนึ่งครั้งเขาใช้เวลาประมาณสี่สิบห้านาที โดยไม่รวมการนัวเนียกอดจูบลูบไซ้ เธอยังเรียกเสร็จเร็วไปอย่างนั้นเหรอ

“นี่เธอ!” โดมินิกคำราม

เธอจบแต่เขาไม่จบแน่

มือแกร่งจับสองบ่าให้หันมา พบขวัญมองตอบอย่างไม่เกรงกลัวราวกับจะยืนยันในสิ่งที่พูดว่าเธอคิดแบบนั้นจริงๆทว่าอีกภาพหนึ่งก็ผุดขึ้นในสมองเช่นกันนั่นก็คือภาพที่บริทานีย์มาหาแล้วบอกว่าเธอเป็นแค่ของเล่นของโดมินิกเพราะตัวจริงของเขายืนอยู่ตรงหน้า

ความรู้สึกผิดที่คิดเผลอใจไปยุ่งกับคนมีเจ้าของทำให้พบขวัญเลือกที่จะหักดิบความสัมพันธ์ชั่วคราวนั้นทิ้ง โดยไม่รู้เลยว่าโดมินิกไม่เคยให้ราคากับบริทานีย์เลย

แม่สาวที่มีข่าวลือว่าเป็นผู้หญิงข้างกายของนักธุรกิจมาดขรึมจนเกินคำว่าคนรู้จัก ทั้งที่โดมินิกเคยมีสัมพันธ์ด้วยไม่กี่ครั้งแล้วไม่ได้คิดสานต่ออะไรเพราะโดมินิกยังถือว่าตนเป็นหนุ่มโสดที่ไม่ได้มีพันธะกับผู้หญิงคนไหนเขาจึงควงใครก็ได้

“ถ้าคืนนั้นผมพลาดไป ทำไม่ถูกใจคุณ คืนนี้ผมจะขอแก้ตัวใหม่” ลำแขนแข็งแกร่งถือสิทธิ์มารวบเอวบางเอาไว้อย่างไม่คิดจะขออนุญาต มืออีกข้างยกขึ้นใช้นิ้วมือเกลี่ยไล้แก้มนวลอย่างจงใจปลุกเร้า

“ปล่อยฉันนะมันไม่ง่ายแบบคืนนั้นหรอก” พบขวัญปัดมือแกร่งออก “ฉันไม่อยากเป็นแค่ของเล่นบนเตียงของคนรวย ฉันกลับมาเมืองไทยฉันยังมีโอกาสได้เจอคนที่ดีกว่าคุณ แล้วฉันก็เจอแล้วด้วย ที่สำคัญฉันว่าฉันถูกใจเขาแล้วและเราเข้ากันได้ดีมาก อ้อ ขอย้ำอีกครั้งว่ามากๆด้วย” พบขวัญตอกกลับอย่างสะใจ โดยไม่รู้ว่านั่นเป็นการยั่วเย้าให้คนฟังโกรธจัด

โดมินิกฟังแล้วอารมณ์โกรธผุดวาบขึ้นทันที ไม่เคยมีใครยอกย้อนเขาแบบนี้ เธอกล้าดียังไงเอาเขาไปเปรียบเทียบกับผู้ชายคนอื่น จริงๆเขาตั้งใจจะมาคุยดีกับเธอ อยากสานสัมพันธ์กันต่อแบบคนมีอารยะทำกัน แต่เธอไม่มีเหตุผลกับเขาก่อนการพูดแบบนี้มันไล่ให้เขาไปไกลๆ แต่ไม่สำเร็จ เขาจะทำให้เธอรู้ว่าเขาไม่ใช่คนที่เธอจะบอกปฏิเสธได้ง่ายๆ เขาจะทำให้เธอรู้ว่าเขายอดเยี่ยมกว่าผู้ชายคนไหนๆที่เธอจะเจอหลังจากนี้