ตั้งครรภ์ลับเทพบุตรลวง

ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย

เครื่องบินเช่าเหมาลำขนาดใหญ่กำลังทะยานลอยลำออกจากทวีปอเมริกามุ่งสู่อีกฟากโลกอย่างรวดเร็ว จุดหมายปลายทางของเครื่องบินลำนี้เป็นอีกทวีปที่ชายผู้เป็นใหญ่ที่สุดในเครื่องบินที่มีความปลอดภัยและทันสมัยมากที่สุดมาไม่บ่อยครั้งนัก ที่นั่นคือเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ ปลายทางคือประเทศไทย กรุงเทพมหานครนั่นเอง

ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลของโดมินิก เดฟ เฮลตัน ฉายแววเคร่งเครียดระหว่างทอดสายตามองผ่านกระจกเครื่องบินไปไกล ร่างหนากำยำในวัยสามสิบปีเอนกายพิงพนักที่รองรับอย่างนุ่มนวลแต่เจ้าตัวรู้ดีว่าร่างกายไม่ได้ผ่อนคลายอย่างที่ควรจะเป็น เพราะมีความขุ่นมัวในอารมณ์ที่ติดตัวตั้งแต่ก่อนออกเดินทาง ทำให้การเดินทางครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งไหนที่ผ่านมา

โดมินิกเคยเดินทางมาที่ประเทศไทยเพียงครั้งเดียว นั่นคือตอนที่บิดาแต่งงานใหม่กับหญิงสาวชาวไทยแล้วเขาก็ไม่เคยมาอีกเลย เขามีมารดาเลี้ยงชาวไทยอยู่ร่วมชายคาคฤหาสน์ไม่นานเพราะอีกฝ่ายประสบอุบัติตกเขาตอนไปเล่นสกีทำให้บิดาของเขาเสียใจมากที่เข้าไปช่วยชีวิตไม่ทันจนเลือกที่จะครองตัวเป็นโสดไม่ยอมแต่งงานใหม่อีกเลย

เหตุการณ์วันนั้นไม่รู้จะเรียกโชคดีหรือโชคร้ายที่โดมินิกเลือกอยู่บ้านรับหน้าที่ดูแลน้องสาวต่างมารดาวัยสิบขวบ แล้วปล่อยให้บิดากับมารดาเลี้ยงไปฮันนีมูนรอบที่สิบด้วยกัน เขากับน้องจึงไม่ประสบชะตากรรมเลวร้ายนั้น แต่เขาก็ต้องแบกภาระในฐานะผู้ปกครองคนใหม่ของวิโอเล็ตน้องสาวต่างมารดาซึ่งเลือกรับส่วนดีๆ จากมารดาชาวไทย และรับเอานิสัยดื้อรั้นจากบิดามาเต็มๆ

นับจากวันนั้นโดมินิกจึงเติบโตขึ้นมาพร้อมกับวิโอเล็ต เขารักน้องสาวคนนี้มากเพราะวิโอเล็ตทำให้บ้านที่เงียบเหงามีชีวิตชีวาขึ้นมาแต่ในเวลาเดียวกันเธอก็ทำให้คฤหาสน์หลังใหญ่เหมือนสมรภูมิไปถนัดตา น้องสาวของเขาไม่ใช่สาวน้อยอ่อนหวานแต่เธอเปรียบเหมือนนางมารตัวน้อย

หลังวิโอเล็ตเสียมารดาไปเขาก็ต้องกลายเป็นคนที่คอยปลอบใจทำให้นางมารตัวน้อยมีเสียงหัวเราะออกมาได้บ้าง เขาเข้าใจวิโอเล็ตเพราะเคยผ่านช่วงเวลาเลวร้ายนี้มาก่อน และไม่ได้รู้สึกรังเกียจที่อีกฝ่ายเป็นน้องเลี้ยงเพราะเขาเองเป็นคนขอให้บิดาแต่งงานใหม่เพราะไม่อยากเห็นท่านซึมเศร้าจมปลักกับอดีตหลังเสียแม่ของเขาไป

ดังนั้นวิโอเล็ตจึงกลายเป็นน้องสาวที่ติดพี่ชายแจ กระทั่งเติบโตเป็นสาวไม่ว่าจะเลือกเรียนอะไร มหาวิทยาลัยไหน คบใครเป็นเพื่อน วิโอเล็ตจะเล่าให้พี่ชายคนเดียวฟังเสมอกลายเป็นกิจวัตรของสองพี่น้อง แม้โดมินิกจะมีงานยุ่งจากการบริหารธุรกิจเครื่องดื่มบำรุงกำลังของครอบครัวแต่เขาก็จะรับสายวิโอเล็ตทุกครั้งที่เธอโทรมาหรือไม่เขาก็จะโทรกลับหากไม่สามารถรับสายในเวลานั้นได้ เพราะรู้ว่าถ้าไม่โทรกลับเธอจะโทรมาอีกหลายๆสายจะเรียกว่าจิกเก่งเป็นนกก็คงไม่ผิดนัก เขาสาบานเลยว่าถ้ามีแฟนจะไม่เลือกสาวสวยที่มีนิสัยเหมือนน้องสาวเด็ดขาด

ทว่าเขาคิดว่าเขาสนิทกับน้องสาวมากแล้ว แต่ก็ยังมีบางเรื่องที่วิโอเล็ตไม่ยอมเล่าให้เขาฟัง โดมินิกวางใจจนกลายเป็นชะล่าใจ เมื่อน้องสาวคนสวยเปลี่ยนไป จากหญิงสาวที่เคยหัวเราะเสียงใสทุกครั้งที่เจอเขากับบิดา กลายเป็นคนเก็บตัวไม่ค่อยพูด เขาสงสัยแต่งานที่รัดตัวก็ทำให้ไม่มีเวลาคุยกันเหมือนเดิม อีกอย่างเขาก็เชื่อตามที่วิโอเล็ตบอกว่ายุ่งกับการสอบเทอมสุดท้ายของการเรียนจนทำให้ไม่มีเวลา

และเขาดันโง่เง่าที่เชื่อโดยไม่เอะใจสักนิดว่าน้องสาวกำลังมีความรักแต่ยังจัดการกับความรักไม่เป็น ความรักครั้งนั้นเป็นรักครั้งแรกของวิโอเล็ต และมันก็พังยับเยิน ซึ่งเขามารู้ทีหลัง เหตุการณ์เกิดขึ้นแค่ปลายจมูกแต่เขาดันไม่รู้ มันช่างน่าเจ็บใจนัก เหตุการณ์ในวันนั้น คืนงานเลี้ยงฉลองครบรอบห้าสิบปีของบริษัทที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของวิโอเล็ตไปตลอดกาล

“เจ้านายครับอีกครึ่งชั่วโมงเราจะถึงกรุงเทพมหานครแล้วครับ” เสียงของบอดี้การ์ดคนสนิทหยุดความคิดในอดีตของโดมินิก เขาเงยใบหน้าดุดันขึ้นมองก่อนสั่งเสียงกระด้างจากอารมณ์ที่ยังขุ่นมัว

“เตรียมรถให้พร้อมฉันจะไปลากคอไอ้คนที่มันทำให้วิโอเล็ตต้องตายทั้งเป็นมาให้ได้ ฉันจะสะสางเรื่องนี้ให้จบเร็วที่สุด มันจะต้องไปรับผิดชอบกับสิ่งที่มันทำไว้”

บอดี้การ์ดหนุ่มนามว่าโรเจอร์โค้งศีรษะรับคำสั่ง เขาติดตามโดมินิกมานานตั้งแต่อีกฝ่ายเข้ามารับตำแหน่งซีอีโอแทนบิดาที่เกษียณตัวเองไปหลายปีแล้ว โดมินิกเป็นนักธุรกิจที่เก่งกาจ แต่อีกด้านเขาก็เป็นคนที่เลือดเย็น โหดร้ายหากว่าใครที่คิดจะมาเป็นศัตรูก็นับว่าคิดผิดมหันต์เพราะโดมินิกจะเล่นงานชนิดกัดไม่ปล่อยจนอีกฝ่ายต้องร้องขอชีวิต ถึงแม้ว่าจะอ้อนวอนขอชีวิตก็ใช่ว่าคนอย่างเจ้านายเขาจะปล่อยง่ายๆ หลายคนจึงลงความเห็นว่านักธุรกิจเพลย์บอยหนุ่มคนนี้เป็นคนเลือดเย็นยกเว้นวิโอเล็ตเท่านั้นที่คิดว่าพี่ชายของเธอไม่ได้เป็นแบบที่ใครหลายคนคิดมันเป็นเพียงเกราะที่โดมินิกสร้างขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองเท่านั้น