บทที่ 40 40

โดมินิกทำงานเสร็จก็เป็นเวลาเกือบห้าทุ่ม เขาคิดไว้ไม่มีผิดว่าพบขวัญไม่มีทางมาหาเขาตามที่สั่งแน่นอน ร่างสูงกำยำลุกขึ้นแล้วเดินเงียบเชียบไปที่ห้องนอนของลูกน้อย ลองบิดประตูดูก็พบว่ามันล็อก เขากระตุกยิ้มมุมปาก พลางคิดว่าลูกบิดแค่นี้ขวางเขาไว้ไม่ได้หรอก พบขวัญคิดผิดเสียแล้ว

โดมินิกเดินไปหยิบกุญแจสำรองท...