บทที่ 42 42

สมองบรรเจิดคิดว่าเลิศแล้วกับความคิดนี้ เธอพยามตั้งสติแม้จะทำได้ยาก เธอกับเขาห่างกันไปตั้งนานเขาผ่านอะไรมาบ้างก็ไม่รู้ถ้าบอกว่าหลังจากเธอแล้วเขาไม่เคยนอนกับผู้หญิงคนไหนอีกให้เขากัดลิ้นตายเธอก็ไม่เชื่อ

 “ฉันไม่อยากเสี่ยงกับคุณหรอก หลังจากฉันคุณผ่านมาเท่าไหร่แล้ว เกิดติดโรคมาฉันจะทำไง ลูกฉันเป็นกำพร้าแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ