บทที่ 32 พ่อคะ...มันไม่ใช่แบบนั้น

การย้ายบ้านของพุดพิชชาไม่มีอะไรยุ่งยากเลยสักนิดเพราะของใช้เธอไม่ได้มีอะไรมากนัก หญิงสาวบอกปราณติญาไว้ตั้งแต่เช้าแล้วว่าวันนี้เธอจะย้ายออก ปราณติญาอยากอยู่ช่วยเพื่อนแต่พุดพิชชาไม่อยากให้เพื่อนต้องลางานเพราะเรื่องเล็กน้อย เธอจึงเก็บข้าวของขึ้นรถคนเดียวอีกครั้ง พอนึกๆ ไปก็รู้สึกใจหายที่ต้องจากย้ายจากบ้...