บทนำ
พุดพิชชา หญิงสาวที่เชื่อมั่นในความรัก กลับต้องเผชิญกับความจริงอันเจ็บปวด เมื่อชายที่เธอรักอย่าง รัญภาคย์ กำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับผู้หญิงที่คู่ควร ทิ้งให้เธอต้องเดินจากมาพร้อมกับ 'ความลับ' ในครรภ์ที่เขาไม่มีวันได้รับรู้
ห้าปีผ่านไป... โชคชะตานำพาให้เขากลับเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง ในฐานะเจ้านายและชายหนุ่มที่ยังคงโหยหาอดีต แต่สำหรับพุดพิชชา เขาคือคนแปลกหน้าที่พรากความเชื่อใจของเธอไปจนหมดสิ้น ทว่าสายใยบางๆ อย่าง 'ต้นน้ำ' ลูกชายตัวน้อยที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ กลับกลายเป็นโซ่ทองคล้องใจที่ทำให้เขาและเธอไม่อาจตัดขาดจากกันได้
เมื่อความลับถูกเปิดเผย และความรักที่เคยขาดหายเริ่มถูกเติมเต็ม รัญภาคย์จะทำอย่างไรเพื่อพิสูจน์ตัวเองและทวงคืนหัวใจของแม่ลูกคู่นี้กลับมา? และพุดพิชชาจะกล้าเปิดใจยอมรับผู้ชายที่เคยทำให้เธอเสียน้ำตาได้อีกครั้งหรือไม่?
ร่วมสัมผัสเรื่องราวความรักที่ต้องใช้เวลาและการให้อภัยเป็นเครื่องพิสูจน์ ใน "ตามรักเติมเต็ม"
บท 1
เงาตะคุ่มๆ ภายในร้านกาแฟกรุกระจกสูงจากพื้นถึงเพดานที่ตกแต่งอย่างสวยงามเวลาเที่ยงคืนดูจะไม่ปกติเท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่มีใครมาสนใจเพราะเป็นเวลาที่คนส่วนใหญ่จะเข้านอนกันหมดแล้ว
หญิงสาวคนหนึ่งเปิดขวดโหลบรรจุเมล็ดกาแฟสีเข้มสามโหลที่มีชื่อชนิดกาแฟต่างกันตามสายพันธ์จากนั้นเททั้งหมดลงในกะละมังใบใหญ่แล้วใช้พายพลาสติกผสมเมล็ดทั้งสามชนิดให้เข้ากัน
ก่อนจะตักเมล็ดกาแฟทั้งหมดลงไปในขวดโหลทั้งสามอีกครั้ง แล้ววางให้เข้าที่อย่างเดิมจากนั้นเธอเปิดขวดโหลบรรจุน้ำตาลสีขาวแล้วเทผงสีขาวเล็กๆ ลงไปเพียงเล็กน้อย ต่อด้วยการเขย่าผงสีขาวให้กลืนไปกับน้ำตาล
หญิงสาวร่างสูงระหงคนเดิมเดินไปถอดปลั๊กไฟที่เสียบอยู่กับตู้เย็นและตู้แช่เค้กที่มีเค้กอยู่เต็มตู้ออกอย่างไม่กลัวว่าของที่แช่อยู่ข้างในจะเสีย ใครจะสนกันล่ะในเมื่อพรุ่งนี้คนที่จะต้องรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดไม่ใช่เธออีกต่อไป
แฟ้มใส่สูตรชงเครื่องดื่มและสูตรเบเกอรี่รวมถึงสมุดโน้ตปกแข็งสีน้ำตาลที่มีรอยเปื้อนเต็มไปหมดถูกยัดใส่เป้สีดำอย่างทะนุถนอม
จากนั้นเครื่องคอมพิวเตอร์แบบออลอินวันถูกวางคว่ำให้ด้านจอสัมผัสกับพื้น
แล้วเธอก็เธอใช้ไขควงเล็กหมุนน็อตออกจากฝาด้านหลังแล้วใช้ปิ๊กกีตาร์ที่เตรียมมาค่อยๆ แทรกเข้าไปที่ฝาด้านหลัง
พอฝาเปิดออกเธอก็ใช้ไขควงอีกอันหมุนเอาฮาร์ดดิสก์ออกไปโดยไม่ลืมที่จะครอบฝาหลังไว้อย่างเดิม
นับเป็นโชคดีที่เธอเป็นคนเอาคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ไปซ่อมครั้งที่แล้ว เธอจึงรู้ว่าช่างแกะฮาร์ดดิสก์ออกยังไง และเครื่องที่เคยแกะออกมาซ่อมแล้วครั้งหนึ่งจึงแกะออกอย่างง่ายๆ เวลาเพียงไม่นานทุกอย่างก็เรียบร้อยเธอไม่ใช่ขโมย
ทุกอย่างที่เธอทำเป็นสิทธิ์ของเธอโดยชอบธรรมเพียงแต่หญิงสาวไม่คิดว่าวันที่เธอทวงสิทธิ์จะมาถึงเร็วกว่าที่เธอคิดไว้
แจ๊สสีเหลืองสดวิ่งด้วยความเร็วเพียง 60 กิโมเมตรต่อชั่วโมงไปบนถนนพหลโยธินรถทุกคันต่างพากันขับแซงไปคันแล้วคันเล่าแต่คนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยก็ไม่สนใจเลยสักนิดเพราะเมื่อกะระยะเวลาแล้วน่าจะถึงจุดหมายตามเวลาที่ต้องการ
พอรถออกจากเขตจังหวัดอยุธยามาได้สักพักหญิงสาวเจ้าของรถก็แวะลงไปเดินยืดเส้นยืดสายที่ปั้มน้ำมันแห่งหนึ่ง
แม้ว่าเวลาจะล่วงเข้าวันใหม่แล้วแต่ผู้คนก็ยังเดินกันขวักไขว่เพราะถนนสายนี้เป็นเส้นหลักที่จะเดินทางไปยังภาคเหนือของประเทศเธอเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาเพื่อเรียกความสดชื่น จากนั้นออกมาซื้อกาแฟยังร้านสะดวกซื้อที่อยู่ภายในปั้ม หญิงสาวไม่ลืมที่จะหยิบขนมขบเคี้ยวสองห่อกับน้ำเปล่าอีกขวด ก่อนจะขับรถไปอย่างช้าๆ เช่นเดิม
เธอขับต่อไปอีกราวๆ สองชั่วโมงแสงตะวันก็เริ่มจับขอบฟ้า
หญิงสาวมองป้ายข้างทางตอนนี้ถึงเขตจังหวัดนครสวรรค์ เธอแวะปั๊มขนาดใหญ่อีกครั้งหลังจากเติมน้ำมันเต็มถัง
เธอก็ขับไปจอดบริเวณหน้าห้องน้ำ มือเรียวเล็กบีบยาสีฟันลงไปในแปรงอย่างเชื่องช้า จากนั้นคล้องผ้าเช็ดตัวผืนเล็กที่คอเพื่อลงไปยังห้องน้ำ เวลาเช้าอย่างนี้ยังไม่ค่อยมีใครมาใช้บริการสักเท่าไหร่เธอแปลงฟันล้างหน้าอย่างใจเย็น
จากนั้นสูดอากาศเข้าเต็มปอดอีกครั้ง ร้านอาหารภายในปั๊มยังไม่เปิดให้บริการ ร้านสะดวกซื้อจึงเป็นทางเลือกเดียวสำหรับเธอในเวลาเช้าตรู่เช่นนี้
เธอเลือกเอสเปรสโซ่ร้อนหนึ่งแก้วกับแซนวิชอบร้อนรองท้อง เมื่อทานเสร็จก็เดินกลับเข้าไปบ้วนปากอีกครั้งก่อนขับแจ๊สเหลืองคู่ใจมุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางซึ่งที่นั่นเธอหวังว่าจะได้พบเจอแต่สิ่งดีๆ
สองชั่วโมงจากนั้นเธอก็มาถึงวัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร ที่ตั้งอยู่ซ้ายมือเธอขับรถเข้าไปจอดโดยไม่ต้องเสียเวลาวนหาที่จอดรถเลยสักนิด เวลาเช้าๆ อย่างนี้ผู้คนบางตาเธอตรงไปหยิบดอกบัวและธูปเทียนจากนั้นหย่อนเงินจำนวนหนึ่งลงตู้บริจาค ก่อนจะจุดธูปเทียนนำไปวางบนแท่นวางเทียน จากนั้นนั่งสวดบทบูชาพระพุทธชินราชที่ทางวัดเขียนไว้ที่ป้ายหินอ่อน จากนั้นนำดอกไม้ไปวางที่พาน นำธูปไปปักที่กระถาง และไม่ลืมที่จะเข้าชื่นชมความงามและอธิษฐานขอพรอีกครั้งภายในวิหารที่ประดิษฐานพระพุทธรูปที่สวยที่สุดในประเทศไทย
บทล่าสุด
#50 บทที่ 50 ได้แต่เก็บไว้....
อัปเดตล่าสุด: 5/10/2026#49 บทที่ 49 บังเอิญ
อัปเดตล่าสุด: 5/10/2026#48 บทที่ 48 บางอย่างมันเปลี่ยนไป
อัปเดตล่าสุด: 5/10/2026#47 บทที่ 47 ครั้งแรกที่เราห่างกันนาน
อัปเดตล่าสุด: 5/10/2026#46 บทที่ 46 ความสุข 2
อัปเดตล่าสุด: 5/10/2026#45 บทที่ 45 ความสุข
อัปเดตล่าสุด: 5/10/2026#44 บทที่ 44 เข้าใจผิด....ใจตรงกัน
อัปเดตล่าสุด: 5/10/2026#43 บทที่ 43 ทะเลหวาน...คำสัญญา
อัปเดตล่าสุด: 5/10/2026#42 บทที่ 42 พักผ่อน
อัปเดตล่าสุด: 5/10/2026#41 บทที่ 41 วันเกิดที่แสนอบอุ่น
อัปเดตล่าสุด: 5/10/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













