บทที่ 45 ความสุข

ตลาดน้ำช่วงวันหยุดผู้คนค่อนข้างจะพลุกพล่านแต่นั่นก็ทำให้รัญภาคย์รู้สึกดี เพราะเขาได้ใกล้ชิดกับพุดพิชชาอย่างที่ไม่ค่อยได้มีโอกาสมากนัก กว่าทั้งสองจะเดินกันจนทั่วก็เกือบบ่าย

“หิวไหมครับ” เขาถามขณะที่เอาผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดเหงื่อบริเวณไรผมออกให้อย่างเบามือแล้วส่งขวดน้ำให้กับหญิงสาวคนรัก

“ไม่เลยค่ะ สนุก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ