บทที่ 9 ตัวจริงยิ่งเจ็บ

ตอนที่9. ตัวจริงยิ่งเจ็บ

เรื่อง ทวงรักภรรยาบำเรอ

เขียนโดย แอดมินตัวกลม

+++++++++++

ร้านอาหาร

“ไม่ทราบว่าคุณปานตะวันจะทานอะไรดีครับ” โคบายาชิเอ่ยถามหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตรเป็นอย่างมากทำเอาตะวันถึงกับขำออกมา เพราะดูเหมือนว่าหนุ่มญี่ปุ่นคนนี้จะพูดจาดูเป็นทางการไปเสียหมดทุกอย่าง

“คุณโคบายาชิคะ เอาจริง ๆ นะคะตะวันไม่ค่อยรู้สักเท่าไหร่ว่าอาหารญี่ปุ่นอะไรอร่อยคะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ”

ตะวันพูดและโค้งคำนับให้ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเล็กน้อย นั่นยิ่่งทำให้ชายหนุ่มต่างแดนถึงกับตกหลุมรักเธอเข้าอย่างจังในความเป็นกันเองและไม่ถือตัวของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า ไม่ว่าจะกริยา ท่าทาง ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติและน่ารักเป็นอย่างมาก ทุกอย่างของผู้หญิงคนนี้แทบจะไม่มีที่ติเลยแม้แต่น้อย แต่พอเห็นว่าเธอไม่ชอบเขาเองก็ไม่รอช้าที่จะแสดงถึงความใส่ใจต่อสุภาพสตรีตรงหน้าของเขา

“เปลี่ยนร้านไหมครับถ้าคุณตะวันไม่ชอบ อีกอย่างต่อไปเรียกผมอชิเฉย ๆ ก็ได้นะครับไม่ต้องเรียกชื่อเต็มก็ได้ดูห่างเหินยังไงไม่รู้” อชิบอกกับตะวันด้วยรอยยิ้มที่จริงใจเป็นอย่างมาก

“อ่อได้ค่ะ” ตะวันตอบออกมาและยิ้มให้เขาในที่สุด แต่ก็ดูเหมือนว่าคำตอบของตะวันมันจะไม่ค่อยชัดเจนสักเท่าไหร่

“ได้ค่ะนี่อะไรครับ ได้ค่ะเปลี่ยนร้าน หรือว่าได้ค่ะที่ให้เรียกชื่อเล่นครับ” คราวนี้อชิหัวเราะออกมาทำเอาตะวันถึงกับหัวเราะตาม

“ได้ค่ะของตะวันคือเรียกชื่อเล่นค่ะ แต่ไม่เปลี่ยนร้านค่ะ งั้นรบกวนคุณอชิแนะนำเมนูง่าย ๆ ได้ไหมคะ”

“ได้ครับ งั้นลองเป็น ซูชิ กับ ซาชิมิ อย่างละนิดหน่อยดีไหมครับ แล้วก็ เนื้อย่าง เทมปุระ มันปู และข้าวแกงกะหรี่เนื้อ ดีไหมครับ” อชิเสนอเมนูอาหารให้กับตะวันได้เลือก

“ตามนั้นก็ได้ค่ะ ว่าแต่นี่นิดหน่อยแล้วเหรอคะ ”

ตะวันถามและหัวเราะออกมา ทำเอาชายหนุ่มหัวเราะตามก่อนจะหันมาสั่งอาหารกับพนักงาน

เวลาผ่านไปนานพอสมควรอาหารทุกเมนูถูกนำมาวางไว้ตรงหน้าของทั้งสองคน อชิทำการแนะนำอาหารแต่ละอย่างให้กับตะวัน

“อืมน่ากินทุกอย่างเลยนะคะ แต่ขอลองอูด้งก่อนได้ไหม ดูแล้วเหมือนก๋วยเตี๋ยวอาหารยอดฮิตของเมืองไทยเลยค่ะ ”

ว่าแล้วตะวันก็เอื้อมมือไปจับถ้วยอูด้งแต่เธอไม่รู้ว่ามันร้อนเลยทำให้เธอรีบวางก่อนที่น้ำมันจะกระเด็นถูกมือเธออีกทั้งสองมือที่จับชามอูด้งเองก็แดงขึ้นมาในทันที

“โอ๊ย ร้อน!! ”

ตะวันร้องออกมาด้วยความตกใจเป็นอย่างมากก่อนจะรีบวางถ้วยอาหารไว้ตรงหน้า อชิที่เห็นว่าตะวันร้อนก็รีบย้ายที่นั่งและขยับเข้ามาใกล้ก่อนจะดึงมือตะวันมาจับเอาไว้ และรีบหาผ้ามาเช็ดให้เพราะมือตะวันเปื้อนน้ำแกงนั่นเอง แต่ทว่าเหมือนกับจังหวะนรกเมื่ออยู่ ๆ อาทิตย์ก็เปิดประตูพรวดเข้ามา

ภาพที่เขาเห็นนั่นก็คือโคบายาชิที่นั่งแทบโอบตะวัน อีกทั้งยังจับมือของเธอเอาไว้แน่นและตะวันเองก็ไม่มีทีท่าว่าจะขัดขืนแต่อย่างใด ทั้งสองมองหน้าอาทิตย์และเป็นตะวันเองที่รีบชักมือออกแต่ทว่า อชิดึงเอาไว้ ก่อนจะเช็ดให้ด้วยความบริสุทธิ์ใจ แต่คนที่มองนั้นกลับโมโหทันที

“ทำอะไรกัน ทำไมต้องจับไม้จับมือกันด้วย นี่มากินข้าวหรือว่ามาทำอะไร”

อาทิตย์ถามและมองทั้งสองคนก่อนจะเดินไปนั่งแทรกระหว่างตะวันและอชิ อชิมองหน้าอาทิตย์แล้วรีบบอกเหตุผลกับชายหนุ่มเพราะอย่างน้อยอาทิตย์ก็คือประธานบริษัท

“อ่อคือว่าน้ำแกงมันกระเด็นโดนมือคุณตะวันครับ ผมเลยรีบเช็ดให้เธอ ไม่อย่างนั้นมือจะพองและเป็นแผลเอาได้”

“เช็ดเองไม่ได้เหรอ หรือว่าต้องให้คนทำให้ตลอดเวลา อย่างว่านะ” อาทิตย์หยุดปากเอาไว้แค่นั้น

“คุณอชิทานเถอะค่ะ” ตะวันไม่ตอบแต่การที่เขาเรียกผู้ถือหุ้นหรือหุ้นส่วนด้วยชื่อเล่นนั้นก็ทำเอาคนที่เพิ่งเข้ามาหัวร้อนไม่ต่างกัน

“อชิเหรอ ? ” อาทิตย์พูดขึ้นมาเบา ๆ

“ครับผมให้คุณตะวันเรียกแบบนี้เอง” อชิตอบออกมาโดยที่ไม่คิดอะไรและเขาเองก็ไม่รู้ว่าทั้งสองกำลังจะแต่งงานกัน

“ตะวันอย่างนั้นเหรอ ? ” อาทิตย์พึมพำขึ้นมาอีกครั้ง

“ว่าแต่ทำไมคุณอาทิตย์ถึงมาได้ครับ เห็นเลขาบอกว่าไม่ว่าง”

“พอดีเสร็จธุระแล้วก็เลยมาดูความเรียบร้อยครับ ทานข้าวกันดีกว่า ว่าแต่อันไหนที่ผมพอจะทานได้และยังไม่มีเจ้าของบ้างครับ” อาทิตย์ถามและมองหน้าตะวัน แต่อชิที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรก็เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน

“อูด้งของคุณตะวันครับ จะมีก็เป็นข้าวแกงกะหรี่เนื้อ ส่วนที่เหลือก็กินรวมกันได้ครับ”

“งั้นผมขอข้าวแกงกะหรี่ก็แล้วกันครับ พอดีว่าผมชอบแกงกะหรี่เนื้อมาก ๆ ”

เขาเน้นคำว่าแกงกะหรี่เป็นอย่างมาก

“นี่ครับ ส่วนอย่างอื่นเราก็ทานรวมกันได้ครับ” อชิยังคงไม่รู้เรื่องและพูดไปเรื่อย

“อ่อขอโทษนะครับพอดีว่าผมไม่ค่อยชอบทานอะไรร่วมกันกับคนอื่นเท่าไหร่ แค่ข้าวจานเดียวก็พอครับที่เหลือเชิญคุณโคบายาชิได้เลยครับ”

“คุณอาทิตย์ไม่ทานเดี๋ยวตะวันทานเป็นเพื่อนเองค่ะ” ตะวันพูดขึ้นมาทำเอาอาทิตย์โมโหเป็นอย่างมาก ชายหนุ่มบีบแขนเธอเอาไว้แน่น เพราะนั่งข้างกันทำเอาตะวันถึงกับเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรงในทันทีด้วยความเจ็บปวด