บทนำ
บท 1
ตอนที่1. มีแค่ใจจะเอาอะไรไปสู้เขา
ภายในห้องรับแขกของบ้านตอนนี้บรรยากาศตึงเครียดเป็นอย่างมาก ระหว่างครอบครัวของตระกูลอัครปรมีย์
ซึ่งประกอบด้วยท่านเจ้าสัวภูมิพัฒน์และคุณหญิงจีรนันท์รวมไปถึงอาทิตย์ผู้เป็นลูกชายคนโตของครอบครัว
ขาดเสียแต่ แผ่นดิน ลูกชายคนเล็กของบ้านที่ไม่ได้มาปรากฏตัวอยู่ด้วย
ทางด้านทางด้านครอบครัวตระกูลเดชาวิวัฒน์
ซึ่งตอนนี้มีท่านเจ้าสัวสมพงษ์และคุณหญิงสายใจรวมไปถึงลูกสาวทั้งสองอย่างจันทร์วาดลูกสาวคนโตและปานตะวันลูกสาวคนเล็ก ที่นั่งหน้าเจือน ๆ อยู่ข้าง ๆ
“ตกลงเรื่องมันเป็นไปมายังไง ทำไมปานตะวันกับอาทิตย์ถึงได้ไปอยู่ด้วยกันในห้องนั้นในสภาพที่ดูไม่ได้”
คุณหญิงจีรนันท์เอ่ยถามทั้งสองคนแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ หากแต่ทั้งสองกลับนั่งนิ่งเพราะเจ้าตัวต่างก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น
“ปานตะวันลูกทำให้ครอบครัวอับอายขายหน้ามากทำไมไม่รู้จักรักนวลสงวนตัว ทำแบบนี้พ่อกับแม่จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
ชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลที่สะสมมานั้นต้องมาเสียหายเพราะใคร”
คราวนี้เจ้าสัวสมพงษ์เป็นคนเอ่ยขึ้นมาและมองหน้าไปยังอาทิตย์ที่นั่งนิ่งรวมไปถึงครอบครัวของเขา
“จะว่าไปแล้วคุณลุงพูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะครับนั่นเป็นห้องของผมส่วนลูกสาวของคุณลุงเป็นคนเข้ามาเอง
แถมยังเมามายไม่ได้สติ มาถึงก็มาแก้ผ้าแล้วมาลัมตัวนอน ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะครับที่จะเห็นผู้หญิงแก้ผ้าต่อหน้าแล้วไม่ทำอะไร”
อาทิตย์พูดขึ้นมาโดยไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น และนั่นยิ่งทำให้ตะวันถึงกับหน้าชาเป็นอย่างมาก
“จะมากไปแล้วนะอาทิตย์ ทำไมไม่ไว้หน้ากันบ้างนายเป็นลูกผู้ชายหรือเปล่า ยิ่งเห็นผู้หญิงมาต่อหน้านายควรยิ่งต้องให้เกียรติเธอไม่ใช่จะมาย่ำยี”
คุณหญิงสายใจชี้หน้าด่าด้วยความโกรธ
“ไม่มากหรอกครับคุณป้า เพราะตอนนั้นผมก็คิดว่าลูกสาวของคุณป้าเป็นเด็กที่ผมซื้อบริการ แล้วมันมืดซะขนาดนั้น
ยั่วซะขนาดนั้นใครจะไปมีอารมณ์เปิดไฟมองครับ ผมก็คิดว่าเธอเป็นเด็กที่มาขายบริการทำงานรับเงินแล้วก็กลับ”
“นี่นายจะดูถูกน้องฉันมากเกินไปแล้วนะในอาทิตย์ นายคิดว่าตัวเองดีแค่ไหนถ้าคนที่เขาดีจริงเขาไม่ทำแบบนี้กับผู้หญิงหรอก”
จันทร์วาดเป็นเดือดเป็นร้อนแทนน้องสาวของเขา แต่กลับทุกอาทิตย์ตอกหน้ามาจนแทบจะหน้าชา
“ไม่เป็นลูกผู้ชายตรงไหนขอถามหน่อย ผู้ชายถ้ามีอารมณ์ก็ไปซื้อบริการที่ถูกต้องไม่ได้ไปลักกินซ่อนกินไม่ได้ไปคบชู้หรือเล่นลูกเล่นเมียใคร
แบบนี้มันน่าผิดตรงไหนหรือว่าเธอชอบให้สามีไปมีบ้านเล็กบ้านน้อยแต่ก็อย่างว่าดูท่าออกจะหาไม่ได้”
“นี่นาย !! ”จันทร์วาดถึงกับชี้หน้า
“อาทิตย์ลูกแม่ว่าใจเย็นๆก่อน ต้องขอโทษท่านเจ้าสัวและคุณหญิงด้วยนะคะที่ลูกของดิฉันพูดจาแบบนี้ออกไป
เดี๋ยวยังไงทางเราจะรับผิดชอบก็แล้วกันนะคะไหนๆ เราก็ต้องทำธุรกิจร่วมกันอยู่แล้วเรามาเป็นทองแผ่นเดียวกันดีไหมคะ เรือล่มในหนองทองจะไปไหน”
คุณหญิงจีรนันท์ออกความคิดเห็นพร้อมกับมองหน้าสามีเพราะเธอเห็นว่าทางนี้จะเป็นทางเดียวที่ดีที่สุดสำหรับทั้ง 2 ครอบครัว
“คุณพ่อคุณแม่คะคุณลุงคุณป้าคะ…”
ปานตะวันเรียกทุกคนและนั่งนิ่งอยู่นาน หญิงสาวกลืนก้อนน้ำลายแทบจะไม่ลงคอก่อนที่จะตัดสินใจพูดออกมาโดยไม่มองหน้าอาทิตย์สักนิด
“คือว่าไหนๆเรื่องมันก็ผ่านมาแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะค่ะ ไม่ว่าจะยังไงก็ถือว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกันค่ะ
เดี๋ยวนี้ยุคสมัยใหม่ไม่มีใครเขาถือเรื่องการมีอะไรกันแล้วค่ะคิดซะว่าเป็นแค่ one night stand ดีไหมคะทุกอย่างจะได้จบ”
“ไม่ได้ !! ”
เสียงของพ่อทั้งสองคนร้องออกมาพร้อมกัน พ่อของอาทิตย์ที่หวงหน้าตัวเองและวงตระกูลยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด
และพ่อของปานตะวันที่รักลูกสาวอีกทั้งยังรักศักดิ์ศรีของวงค์ตระกูลและชื่อเสียงไม่ต่างกัน
“หนูปานตะวันไม่ต้องเป็นห่วง ลุงจะให้อาทิตย์รับผิดชอบโดยการแต่งงานกับหนู ยังไงหนูก็เป็นผู้หญิงอีกอย่างจะได้ปรองดองกันทั้ง 2 ครอบครัว
แล้วมันยังมีเรื่องธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้องอีกจากนี้จะได้ทำงานร่วมกันได้อย่างง่ายๆดีไหม หรือท่านเจ้าสัวสมพงษ์คิดว่าอย่างไรครับ”
เจ้าสัวภูมิพัฒน์เอยถามเจ้าสัวสมพงษ์ที่นั่งหน้านิ่งอยู่อย่างนั้น
“ได้ตกลงก็แต่ง”
“แต่ผมไม่แต่งครับผมไม่ตกลงผมมีคนรักอยู่แล้วจะให้มาแต่งกับผู้หญิงคนอื่นได้ยังไง”
“ก็ถ้าไม่แต่งงั้นเราก็ถอนธุรกิจถอนทุนคืนถอนหุ้นส่วนจำนวนเงิน 20,000 ล้านบาท
แล้วเอาไปลงทุนที่อื่นดีกว่าค่ะคุณพ่อยังไงซะคุณลุงภูมิพัฒน์ก็มีลูกชายที่เก่งเขาก็คงจะสามารถหาเงินมาจัดการเรื่องตรงนี้ได้อย่างแน่นอน
แต่ถ้าจะถอนทุนคืนหนูขอบอกก่อนนะคะคุณลุงคุณป้าว่าหนูต้องการเงินคืนทั้งหมดภายในวันนี้เท่านั้นค่ะ”
จันทร์วาดที่ทนเห็นน้องสาวถูกข่มเหงไม่ไหวถึงกับพูดตัดบทขึ้นมาทันที
“หนูจันทร์วาดจ๊ะป้าว่าใจเย็นๆก่อนไหม ”
“คุณป้าคะหนูรู้ว่าเงินจำนวน 20,000 ล้านสำหรับครอบครัวคุณป้ามันไม่ใช่ปัญหา
และเงินแค่นี้มันไม่ทำให้ขนหน้าแข้งของคุณลุงคุณป้า หรือแม้แต่ขนส่วนใดส่วนหนึ่งของลูกชายของคุณลุงคุณป้าต้องร่วงหล่นแน่นอนค่ะ
แต่ว่าหนูยังยืนยันคำเดิมว่าถ้าเกิดถอนเงินคืนหนูขอคืนภายในวันนี้ค่ะ”
พ่อกับแม่ของปานตะวันถึงกับมองหน้ากันที่เห็นลูกสาวคนโตจัดการได้อย่างเฉียบขาด
เพราะการที่ครอบครัวของเขาถอนหุ้นคืนนั้นเท่ากับว่าครอบครัวของอาทิตย์จะต้องสูญเสียเงินมากกว่า 20,000 ล้านอีกเป็นหลายเท่าตัว
ซึ่งรวมมูลค่าการลงทุนในครั้งนี้ของทั้งสองตระกูลสามารถทำกำไรได้มากกว่าพันล้านบาทเลยทีเดียว
บทล่าสุด
#77 บทที่ 77 ตอนพิเศษตอนที่ 15. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#76 บทที่ 76 ตอนพิเศษตอนที่ 14. ภาคของแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#75 บทที่ 75 ตอนพิเศษตอนที่ 13. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#74 บทที่ 74 ตอนพิเศษตอนที่ 12. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#73 บทที่ 73 ตอนพิเศษตอนที่ 11. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#72 บทที่ 72 ตอนพิเศษตอนที่ 12. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#71 บทที่ 71 ตอนพิเศษตอนที่ 10 ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#70 บทที่ 70 ตอนพิเศษตอนที่ 9. ภาคแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#69 บทที่ 69 ตอนพิเศษตอนที่ 8 ภาคของแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026#68 บทที่ 68 ตอนพิเศษตอนที่ 7. ภาคของแผ่นดิน
อัปเดตล่าสุด: 1/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห













