บทที่ 112 ใครขอให้ปกป้อง

เช้าวันต่อมามหาวิทยาลัยยังคงเต็มไปด้วยนักศึกษาที่ทยอยเดินเข้าตึกเรียนเหมือนทุกวัน พร้อมเดินเข้ามาจากลานจอดรถด้วยสีหน้าเรียบเฉย มีนนท์กับเจตน์เดินตามมาไม่ห่าง

“วันนี้เรียนเช้าอีกแล้วว่ะ” เจตน์บ่นพลางหาว

“ก็ลงทะเบียนเอง” พร้อมตอบสั้น ๆ โดยไม่แม้แต่จะหันไปมอง

“มึงนี่ไม่เคยให้กำลังใจกูเลย”

“ไม่จ...