บทที่ 114 งานกลุ่ม

ตอน.งานกลุ่ม

แพรไหมยังคงร้องไห้อยู่ในอ้อมแขนของพร้อมเขามองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าที่ต่างจากตอนอยู่กับเพื่อนโดยสิ้นเชิง ก่อนจะค่อย ๆ ดันตัวเธอออกจากอก

“พอแล้วหยุดร้องก่อนนะ”

พร้อมยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่ไหลอยู่บนแก้มของแพรไหมเบา ๆ

“ร้องไห้จนหน้าแดงหมดแล้ว ไม่น่ารักเอาซะเลย” เขาพูดเบา ๆ และส่งยิ้มให้กับแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ