บทที่ 22 ไม่กลับบ้าน

ตอนที่ 22. ไม่กลับบ้าน

ประตูห้องเจ้าสัวเปิดออกแรง ๆ ปรเมศเดินออกมาก่อน ฝีเท้าหนัก กรามตึง แววตาแข็งกร้าวจนพนักงานแถวหน้าลิฟต์หลบสายตาแทบไม่ทันอารมณ์เขาชัดเจนเกินคำอธิบาย ฉุนเฉียว เหมือนโดนใครยัดบางอย่างใส่มือทั้งที่ยังไม่พร้อมรับ เขาเดินผ่านโถงผู้บริหารไปโดยไม่มองใครทิ้งความเงียบอึดอัดไว้ด้านหลัง ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ