บทที่ 79 ความทรงจำสีจาง

ตอนที่ 79. ความทรงจำสีจาง

เช้าวันถัดมา

แสงแดดอ่อนลอดผ่านม่านสีขาวของห้องพักผู้ป่วยพิเศษ เสียงเครื่องวัดชีพจรดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

ปี๊บ… ปี๊บ… นิ้วของปรเมศขยับเล็กน้อย เปลือกตาค่อย ๆ เปิดขึ้นช้า ๆ ภาพทุกอย่างพร่าเลือนในตอนแรก

เพดานสีขาว กลิ่นยา ความหนักในหัวเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ที่นี่…ที่ไหน” เส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ