บทที่ 82 เตือนสติ

ตอนที่ 82. เตือนสติ

ช่วงบ่ายของวันนั้น ประตูห้องผู้ป่วยถูกเปิดออกแรงกว่าปกติ “มึงยังไม่ตายก็ดี” เสียงคุ้นเคยดังขึ้นทันที

ปรเมศเงยหน้าขึ้น “ธีรัช…”

ธีรัชเดินเข้ามาสีหน้าเหนื่อยล้าจากการเดินทาง แต่สายตายังเฉียบเหมือนเดิม “เพิ่งลงเครื่องก็ตรงมานี่เลย”

เขาทิ้งตัวนั่งลงเก้าอี้ข้างเตียงมองสภาพเพื่อนตั...