บทที่ 17 ทวงแค้นสลักรักเมียเสือ "บทที่ 16"

แสงทองของตะวันยามสาย รอดผ่านหน้าตาของห้องที่เปิดเพียงเล็กน้อย เข้ามาภายในห้องนอนของเหมราช แม้ว่าเวลานี้จะเป็นเวลาสายของวันแล้ว แต่เหมราชกลับยังไม่รู้สึกตัว

“เสือเหล็กให้เอามาให้” ชายในร่างสูงโปร่งเอ่ยพร้อมวางถาดอาหารลงบนพื้น เขาชายตามองไปยังคนที่นอนโทรมอยู่บนเตียงเล็กน้อย ก่อนส่ายหัวไปมา

สภาพที่เ...