บทที่ 944

หูหลิงเดินตามหลี่หยุนไป ดวงตาของเธอก็แดงก่ำเช่นกัน

เขาอ้าปากพูดว่า "พี่สะใภ้ ลูกสาวสองคนของผมแต่งงานไกลๆ ไม่ได้หรอก พวกเธอต้องแต่งงานกับครอบครัวที่อยู่ใกล้ๆ ผมนี่แหละ จริงๆ แล้ว ดีแล้วที่ผมแต่งงานกับครอบครัวแบบนี้ เพราะเดินจากบ้านสามีไปบ้านพ่อแม่ผมใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาทีด้วยซ้ำ"

“ใช่แล้ว ลูกสาวไม่คว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ