บทที่ 18 EP. 18

“ไว้ให้ถึงเวลา ตอนนี้เธอไม่นอกลู่นอกทางก็พอ”

เขาจัดแจงกับเสื้อผ้าของเธอเสร็จก็นั่งมองหน้ากัน ปรีชภัทรรู้สึกร้อนวูบวาบจากสายตาที่ถูกมอง เธอจึงก้มหน้าลงและเหลือบไปเห็นที่มือของเขา ยังมีรอยฟันของตัวเองตอนที่กัดเพื่อหนีเอาตัวรอด

“ข้าวขอโทษนะคะพี่วินทร์” หญิงสาวจับมือเขาเบาๆ เพื่อดูให้แน่ชัดว่าแผลลึกแค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ