บทที่ 26 ชื่อของประชาชน

รินลณีไม่อาจปฏิเสธความหวังดีของขุนพลได้ จึงจำต้องหาข้ออ้างให้คุณยายกลับบ้านไปก่อน เพื่อกันไม่ให้ท่านเห็นแล้วเข้าใจผิด

สักพักขุนพลก็มาถึงตามคาด พร้อมกับช่อดอกไม้ในมือ

"ครูรินลณี อาการดีขึ้นบ้างหรือยังครับ?"

"ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ขอบคุณที่อุตส่าห์แวะมานะคะ ทานข้าวหรือยังคะ?"

"เรียบร้อยแล้วครับ ความจริงผมจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ