บทที่ 15 จะรักแค่คุณ

น้ำมนต์

“อื้อ! อ๊ะ!” ทำไมฉันขยับตัวไม่ได้ ทำไมมันมืดแบบนี้ล่ะ ทั้งที่ฉันก็ตื่นแล้ว ฉันพยายามดิ้นเพื่อให้มือหลุดออกจากมัด แต่ยิ่งดิ้นมันก็ยิ่งรัดจนมันเจ็บไปหมด

ปัง!

“เฮือก!!” เสียงกระแทกประตูที่ดังขึ้นจนฉันต้องสะดุ้งด้วยความตกใจและกลัวเพราะมองอะไรไม่เห็นไม่รู้อะไรสักอย่าง

“.....” แต่ไม่มีเสียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ