บทที่ 30 ยัยแม่มด

น้ำมนต์

“อื้อ!!” ฉันขยับตัวบิดไล่ความเมื่อยล้าตามร่างกาย ก่อนจะชะงักเมื่อรู้สึกว่ามีแรงกดทับที่ท้อง ฉันก้มไปมองต้นเหตุก็ต้องหน้าร้อนผ่าวออกมาเมื่อเห็นว่าเป็นท่อนแขนแกร่ง มันทำให้ฉันจำได้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น

ฉันหันไปมองหน้าคุณภีมที่ตอนนี้ยังคงหลับอยู่ด้วยรอยยิ้ม นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้ตื่นมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ